Bateria podtynkowa nad umywalką – mnóstwo kucia i koordynacji, efekt mało symetryczny, a wymiana na inny model wymaga zniszczenia połowy łazienki. Sami tylko spójrzcie. Długi drewniany blat. Nad blatem – symetrycznie – okno. Pod oknem – symetrycznie – umywalka. Nad umywalką – asymetryczna! – bateria…
Na domiar złego – strumień wody nie trafia symetrycznie w korek…
Baterie marki Oras wytropiliśmy w hotelowej łazience w Sztokholmie. Nie wzbudziły naszego zaufania. Dyskretne ostukanie obnażyło ohydną prawdę – baterie zrobione były z pomalowanego na srebrzysty kolor plastiku! Nie spodobała nam się także – jakże modna w tym sezonie – kabina prysznicowa typu walk-in (tzn. że bez drzwi). Nie chodziło nawet o to, że każda kąpiel kończyła się zalaniem połowy łazienki. Trudniejsze do zaakceptowania jest to, że w półotwartej kabinie nie sposób się rozgrzać. Z dobrych wiadomości – doceniliśmy walory ogrzewania podłogowego. Co więcej. zachęcająco suchy ręcznik do stóp, sprowokował nas do wysuszenia “metodą podłogową” także niewielkiej przepierki.
Już po trzech tygodniach zmagań osiągnęliśmy consensus: baterie zostały wybrane. Kluczową rolę w dokonaniu tego bezspornego przełomu odegrały siła persfazji oraz zaangażowanie Son, a także podatność na persfazje oraz pobłażliwość Krz. Nasze krany będą wyglądały tak:
Wanna. Kludi Zenta, kolor biały
Prysznic.Kludi, jak wyżej, też biała
Deszczownica. Tu spory były najbardziej zażarte (choć przerywane wybuchami śmiechu). No, spróbujcie się nie uśmiechnąć!
Umywalka. Hansgrohe, Axor Uno. Największe szaleństwo. Bateria po prostu uwiodła Son swoim figlarnym spojrzeniem.
Zlew. Bluewater, Laura. Chińszczak wybrany drogą eliminacji baterii zbyt drogich, zbyt tanich, zbyt brzydkich, zbyt dizajnerskich, zbyt dużych i zbyt małych.
