Oktagonalne kafelki w kuchni, ze specjalnie przycinanymi żółtymi wstawkami – nie wyszły źle, ale znacznie efektowniej prezentowałyby się na większej powierzchni. Wtedy różne wynikowe styki nie rzucałyby się tak bardzo w oczy. Z lewej przejście, z prawej przejście, po środku wyspa. A wzorek na terakocie ni przypiął ni przyłatał. W dodatku byliśmy zmuszeni przesunąć wyspę o kilka centymetrów w stronę lodówki, bo spod cokołu nieelegancko wystawały skraje żółtych wstawek.
Bardzo nam się podoba! Wahamy się jeszcze co do koloru fugi. Kupiliśmy białą, ale może bardziej pasowałaby ciemno szara?
Okazuje się, że – wbrew wszystkim moim wcześniejszym narzekaniom – wybieranie materiałów budowlanych może być naprawdę przyjemne. Rekordy w tej dziedzinie bije kupowanie kafli cementowych Purpura. Zaproszeni przez właścicielkę wybraliśmy się pod Płock, do kafelkowej manufaktury. Proces produkcji zrobił na nas olbrzymie wrażenie. Barwiony cement wlewany jest do formy z podziałką. Gdy wszystkie pola są wypełnione, trzeba wyjąć wzór-podziałkę, zasypać kafel piaskiem, sprasować, delikatnie zsunąć i odstawić na półkę na 4 tygodnie. Po wyschnięciu płytkę czeka jeszcze impregnacja. Jedyna trudność to podjęcie ostatecznej decyzji. Ile tu możliwych kombinacji, wzorów, kolorów, układów… Zawrót głowy u każdego architekta gwarantowany! A jeśli jeszcze zostanie – tak jak my – poczęstowany dobrą kawą…
Prędko pogodziłam się brakiem jasnego drewna i ultramarynowych płytek. Zakochałam się bowiem w kaflach cementowych Purpura. Kafle mają 20x20cm i przeróżne wzory do wyboru we wszelkich możliwych kombinacjach kolorystycznych. Ozdobnymi płytkami wyłożymy ścianę nad wanną i fragment ściany prysznicowej. Będą biało-niebieskie, z różnymi odcieniami błękitów. A może biało-błękitno-szare? No i jaki deseń wybrać? Trójwymiarowe sześciany? Klasyczne esy-floresy? Mieszczańską różę wiatrów? Problem jest niebagatelny, bo codziennie najbardziej podoba mi się inny wzorek.
