Blog

Kononowicz w salonie

– A na ścianach będziemy mieć Kononowicza! – przechwala się wszem i wobec Krz.

Nie, Kononowicz nie jest jeszcze-nie-tak-znanym współczesnym polskim artystą. To kandydat na prezydenta Białegostoku w listopadzie 2006. Wsławił się radykalnym programem wyborczym (“żeby nie było bandyctwa, żeby nie było złodziejstwa, żeby nie było niczego”!).

W jakim sensie planujemy mieć go na ścianach? W jakiej postaci? To proste – na ścianach planujemy nie mieć NIC. A dokładniej planujemy obedrzeć wielką płytę do żywej skóry. Widzieliśmy takie w mieszkaniu zaprojektowanym przez Medusa i bardzo nam się podoba.

Precz z tynkiem! Precz z gładziami! Niech żyje szczerość materiału!

Niezmiernie ciekawi nas przy tym, co kryje się w szparach, pomiędzy prefabrykatami. Brudne szmaty? Stare gazety? A może list-przesłanie ukryty przez dowcipnych budowniczych przed 30 laty?

20 August 2012
Bartycka – wizyta nr 2

– Chyba prościej byłoby zaprojektować coś z rzeczy znalezionych na śmietniku – pomyślałam z goryczą. – A już na pewno ciekawiej.
Druga wizyta na Bartyckiej ostudziła mój entuzjazm. Identyczne brzydactwa w identycznych szpetnych pawilonach. Sprzedawcy rozwiali moją wizję jasnego drewna w łazience, nie znalazłam jaskrawoniebieskich kafelków. Na pocieszenie, tuż przed zamknięciem sklepu, znalazłam lampę do jadalni: biało-żółta Anke firmy Lucente

15 August 2012
Drewno w łazience

“Dawno już minęły czasy łazienek wyłożonych kafelkami po sam sufit niczym rzeźnie. Teraz łazienki przypominają pokoje kąpielowe, coraz częściej wykończone są drewnem” – przeczytaliśmy w internecie. Wizja biało-niebieskiej łazienki z elementami jasnego drewna nie chciała mnie opuścić.

Zaczęłam od drewna. Najbardziej odporne na wilgoć gatunki egzotyczne (teak, iroko, meranti) odpadły ze względu na kasztanowy kolor – poszukiwałam drewna jasnego. Internet doradzał dąb, jesion i jawor. Przygotowana teoretycznie ruszyłam na Bartycką.
– Do łazienki? Tylko teak – usłyszałam od kolejnych dziesięciu sprzedawczyń.
– Coś jasnego? Nie mam pojęcia. Może bambus by się nadał – zlitował się sprzedawca jedenasty.
Na czym stanęło? Waham się nad użyciem szarego teaku. Krz jest przeciw: obawia się gnicia, a w dodatku teak to drewno egzotycznie nieekologiczne. A że to Krz zwykle sprząta łazienkę… Może jednak zaprojektuję klasyczną rzeźnię.

15 August 2012
Kolekcja jesień-zima

– A czy jest może podobny wzorek, ale z zółtym zamiast czarnego? – zapytałam nieśmiało sprzedawczynię nr 7.
– Ależ proszę pani – obruszyła się sprzedawczyni – przecież obecnie modne są posadzki czarno białe!
Pogawędka o najnowszych trendach rozbudziła we mnie niepokój. Jak stworzyć wnętrze ponadczasowe? Coś, co nie opatrzy się po paru latach? Albo – przynajmniej – jak znaleźć się w awangardzie? Co mówią o najnowszych trendach zagraniczne żurnale? Zobaczmy…
Wychodzi na to, że najmodniejsze w tym sezonie są wyblakłe mgliste kolory i stare drewno z kornikami w środku.

15 August 2012
Kafle cementowe

Prędko pogodziłam się brakiem jasnego drewna i ultramarynowych płytek. Zakochałam się bowiem w kaflach cementowych Purpura. Kafle mają 20x20cm i przeróżne wzory do wyboru we wszelkich możliwych kombinacjach kolorystycznych. Ozdobnymi płytkami wyłożymy ścianę nad wanną i fragment ściany prysznicowej. Będą biało-niebieskie, z różnymi odcieniami błękitów. A może biało-błękitno-szare? No i jaki deseń wybrać? Trójwymiarowe sześciany? Klasyczne esy-floresy? Mieszczańską różę wiatrów? Problem jest niebagatelny, bo codziennie najbardziej podoba mi się inny wzorek.

14 August 2012
Niebieskie kafelki

– A łazienkę zrobimy na biało-niebiesko – oświadczyłam Krz. – Ale to będzie taki jaskrawoniebieski, ultramaryna. Jak mój lakier do paznokci – zademonstrowałam świeżo wypedikiurowane stopy.

“Ultramaryna” – łatwo powiedzieć. Po długich poszukiwaniach zdalnych i osobistych znalazłam niebieską glazurę włoskiej firmy Dado. W odcieniu, powiedzmy, mocno błękitnym. Mniej intensywny (za to dwukrotnie tańszy) błękit produkuje Cersanit. I na tym koniec. Na rynku jest jeszcze kilka odcieni anemicznych błękitów majtkowych i trochę dojrzałych granatów. Rządzą beże, brązy i piaski, które można idealnie dobrać pod kolor kupy waszego psa (niezależnie od tego, którą z reklamownych karm jest karmiony). Dla zamaskowania tego mało kuszącego aspektu modne płytki noszą efekciarskie nazwy typu “cafe latte” czy “capucino”.

13 August 2012
Wielkie oczy wielkiej płyty, czyli czego jednak trochę się boimy
- Przede wszystkim – IV piętra bez windy. To właśnie ta uciążliwość zmusiła poprzednich właścicieli do decyzji o sprzedaży.
- Niedogodności w kwestii przechowywania naszych rumaków. Przynależna nam piwnica znajduje się w sąsiadującej klatce schodowej. Potem trzeba jeszcze zejść po schodach, otworzyć drzwi zbiorcze, otworzyć drzwi naszej przegródki, wytaszczyć rowery i czynności powtórzyć w odwrotnej kolejności.
- Technologii wielkiej płyty >in spe<. Wszystko wskazuje na to, że będzie się trzymać. Ale co poczniemy, jeśli jednak się posypie?
- Ułomnej akustyki. Na szczęście nasze mieszkanie znajduje się na ostatnim piętrze, a do sąsiedniego mieszkania przylega tylko jedną ścianą w najmniejszym pokoju.
- Częstych remontów nie-z-naszej-winy.
- Dożywotniego odrzucenia przez sąsiadów w skutek reakcji na przewidywane wstrząsy i hałasy.
7 August 2012
Strategia zmian, czyli okien ciąg dalszy

Pani konstruktor do naszych okiennych zachcianek odniosła się z wyrozumiałością. Na podstawie archiwalnych zdjęć ustaliliśmy rozmiary płyt, które składają się na ścianę szczytową budynku (teraz podziałów zniknęły pod grubą warstwą styropianu), co pozwoliło nam określić maksymalne wymiary i lokalizację okien (otwór można zrobić wyłącznie pośrodku takiego prefabrykatu).

Spółdzielnia opatrzyła swoją warunkową zgodę licznymi zastrzeżeniami, z obowiązkiem zdobycia pisemnej akceptacji autora projektu budynku łącznie.

Dwie firmy budowlane oszacowały koszt prac budowlanych (wycięcie trzech otworów okiennych, powiększenie czwartego – tak! w sypialni będziemy mieć dwuskrzydłowe drzwi balkonowe!). Wrodzona przezorność nakazuje nam wybrać ofertę droższą. Zależy nam na dobrym sprzęcie i technologii cięcia pozwalającej ograniczyć uciążliwość dla sąsiadów (kolega-architekt opowiada, jak to, w trakcje podobnej operacji, sąsiadowi wypadła cała zastawa z kredensu).

Do rozpoczęcia prac budowlanych jeszcze daleka droga. Na razie czekamy na projekt konstrukcyjny, a potem aplikujemy o pozwolenie na budowę. Trzymajcie kciuki!

4 August 2012
Zmiany strategiczne

Tak wygląda nasze M6 przed remontem:

Nie odpowiada nam odseparowana od pokoju dziennego kuchnia. Za niekorzystne uważamy także usytuowanie pokoju dziennego od strony wschodniej (planujemy przebywać w nim raczej wieczorami). Dlatego połączymy kuchnię i sypialnię, tworząc przestronną strefę dzienno-towarzyską. Sypialnię urządzimy zaś w obecnym salonie. Połączymy łazienkę z wc (to wcale niemałe przedsięwzięcie: kabiny sanitarne przyjeżdżały na budowę w postaci betonowego prefabrykatu), a na przeciwko zorganizujemy pokaźną garderobę. Z mniejszymi pokojami niewiele do się zrobić, o lokalizacji ścianki działowej między nimi decyduje okno.

3 August 2012
Okna, okna, okna!

Podczas drugich oględzin naszego M6 Krz wpada na szatański pomysł – urządźmy sobie taras na dachu przylegającej do naszego mieszkania niższej części budynku. Wizja zielonego dachu nie jest jednak aż tak różowa. Okazuje się że, to nie tyle “dach”. co “stropodach”. A to znaczy, że jego górna płaszczyzna znajduje się na poziomie parapetów naszych okien. Ułuda tarasu rozpływa się więc, pozostaje ewentualność urzeczywistnienia samych okien. Jednak, aby zyskać dodatkowe widoki trzeba wykuć okna w szczytowej bezokiennej ścianie, która ma 40cm grubości konstrukcyjnej oraz kilkanaście centymetrów warstw izolacyjnych. Takie przedsięwzięcie wymaga uzyskania projektu konstrukcyjnego, pozwolenia na budowę, zgody spółdzielni, kierownika budowy z odpowiednimi uprawnieniami

Szansa na dodatkowe widoki (i światło dzienne w łazience) jest zbyt kusząca, by ją tak po prostu odrzucić.

2 August 2012